عزیزم چقدر خوبه برای تو نوشتن از عشق تو گفتن

عشقمنازنینممه جبینمیه وقتیه کسی خیلی برات عزیز میشهخیلی دوستش داریدار و ندارت میشهدیگه نمی تونی بدونش زندگی کنیبرات فرقی نداره موقعیت اونفقط می خوای باشهبرای خودتچون جزئی از وجودت شدهبا تمام اشتیاق صب

من با صدای تو تو را در خود تکرار می کنم تا شاید پیچک دلروح روییدن با تورا باور کند و بی تابی را فراموش کند IWith your voiceYou're on your ownI repeatSo maybe Ivy heartSpirit grow with you,Believe And impatience to forget

عهد می بندم دگر برای نداشته ها افسوس نخواهم خورد من آن همیشه تنهای، تنها هستم من آن کودک سرما زده با لباس های چرکی ام من آنم که نیستم من آنم که وجود بی ارزشم ذره ای رنگ ارزش به خود نگرفت من آنم که هم

گاه میشینی تنها باخودت دلت هوای نوشتن داره مینویسی خط می زنی به لحظاتت فکر می کنی می نویسی اما دلت با نوشتن آروم میشه ماحصل میشه یه خاطره خاطره ای که بعد ها برات تازگی داره انگار کس دیگه نوشته

تولدت مبارك گلم آري آسمان بايد رشك برد بهر زميني كه در آن فرشته اي چون تو را در دامان دارد تولدت مبارک بهترین دلم سالروز تولدت را جشن می گیرم و به خود تبریک

بازم دستانم گرمي دستانت را مي خواهد عزیزم پس دستانم را به تو ميدهمقلبم تپش قلبت را مي خواهد پس قلبم را به تو ميدهمچشمانم نگاه زيبايت را مي خواهد پس نگاهم از آن توستعشقم تمامي لحظات تو را مي خواهند و

سلام به هرکسی که گذری گذارش به این وبلاگ و این نوشته ها رسید الان که دارم این مطلب رو می نویسم سحرگاه 13اسفنده سال 97 هست تو تنهایی ام با چشمان اشکبار و پلکهایی ورم کرده فقطاومدم بنویسم تا شاید درد د